DE ROOS
 

Langs onze pelgrimsweg vinden we witte rozen in de van Sytzama's wapens in Friens, rode rozen in het van Eysingaschild op het poortje in Raerd. Veel rozen in het houtsnijwerk van de Raerder kerk. De oude Grietenijwapens van Franekeradeel en Hennaarderadeel en het nieuwe gemeentewapen van Littenseradiel voeren rode rozen.
De roos geldt in de heraldiek ook als symbool van de vruchtbare, bloeiende aarde.
 
De roos is op de eerste plaats een symbool van de liefde. De hartvormige blaadjes en de rode kleur dragen daartoe bij. De grote hoeveelheid blaadjes, waarvan een groot deel aan het oog onttrokken zijn maken haar tot beeld van het mysterie, "datgene waarover gezwegen moet worden". Als symbool van de zwijgzaamheid heeft de bloem haar plaats op biechtstoelen. Als men iets in vertrouwen verteld wordt noemt men dat "sub rosa", onder de roos.
 
De roos is het symbool voor de vrouw bij uitstek. De witte roos staat voor de maagdelijkheid. In de "Roman de la Rose", geschreven in de hoge middeleeuwen, staat de verovering van een vrouw door een minnaar beschreven als een pelgrimstocht van de man met staf en bedelzak naar zijn doel: het vrouwelijk geslacht: de roos de doornen staan voor de moeiten die de minnaar zich moet getroosten.
 
In geestelijke zin wordt Maria bezongen als "het Rooske zonder doornen". De vijf wonden van Jezus worden met rozen vergeleken. De mystici beschrijven de vereniging met Christus, het doel van de geestelijke bedevaart, als een rozenbad.
 
"Willst du in Rozen baden
Sollst erst in Dornen waden"
 
Ook deze pelgrimsweg kent veel obstakels, teleurstellingen en pijn. "Un Pelerin doit beaucoup souffrir.": Een pelgrim moet veel lijden.
 

 

JR van der Wal en G de Kuyer.