De melkweg

Waarom de Melkweg aan de Hemel staat

Lang geleden, toen de mensen nog niet heersten op aarde,
Besloten de dieren op weg te gaan naar de Berg van Gods Glorie
Om hem te danken voor de lucht in hun longen, het licht in hun ogen,
de grond onder hun poten, het geluid in hun oren,
de geur in hun neuzen en de smaak op hun tong.
 
Ze wilden op weg gaan maar niemand wist waar de berg van God was.
Toen kwam er een slak aan kruipen met een huisje op zijn rug.
De slak zei: "Ik weet waar de heilige Berg is.
Hij staat ver over de bergen aan het einde van de aarde,
daar waar de gouden appeltjes rijpen."
 
"Hoe kunnen we de weg daarheen vinden" vroegen de dieren,
"wie kan ons de weg erheen wijzen?"
"Ik zal jullie de weg wijzen" zei de slak,
"ik zal dag en nacht doorkruipen en als jullie een nest zoeken om te rusten
ga ik door, want ik draag mijn huis op mijn rug!"
 
De slak begon te kruipen en de dieren zagen hoe hij een glanzend spoor van slijm achterliet.
Het slijmspoor glinsterde op de aarde, dag en nacht.
Sommige dieren liepen in de nacht, andere overdag,
de vogels vlogen door de lucht;
Allen volgde het spoor van de wegwijzende slak.
 
Vele dagen en nachten reisden de dieren over de bergen en door de dalen
Door donkere bossen en droge steppen.
Tot ze de vlakte van de gouden appeltjes zagen en daarachter de berg van God.
Ze huppelden en sprongen en zongen van vreugde.
 
"Kom slakje, kom, jij weer voorop!" riepen ze.
Maar de slak zei niets en de slak kroop niet meer, het spoor van slijm was gestopt.
"De slak slaapt!" riep iemand, en draaide de schelp om, hij wilde hem wakker roepen.
Maar de schelp was leeg op een droog velletje na.
De slak had met zijn lijf en zijn leven de schitterende weg gewezen
 
De dieren trokken op naar de berg.
Ze dankten God voor het licht en de lucht,
voor de aarde, het geurende voedsel,
voor de smaak van de goudgele appels.
En voor de slak die de weg had gewezen.
 
En God zag het spoor van de slak over de wereld
en Hij zette het spoor aan de hemel.
Een Sterrenweg voor alle tijden.
Voor de vogels, voor de kruipende beesten
En voor mensen, op weg naar de Glorie.
 

Jan R van der Wal, naar een Scandinavisch sprookje, meegedeeld door Klaas Sierksma.