HET LABYRINT
 
Het labyrint is een spiraalvormige weg waarvan de grondvorm teruggaat op prehistorische tijden. Ook het labyrint wordt op verschillende wijzen verklaard. Het wordt verbonden met de gang van de zon door het etmaal, door het jaar en door de vier jaargetijden.
Met een inwijdingsweg, een offerritueel en een heilige dans, b.v. de dans van de kraanvogel.
 
Het woord labyrint is ontleend aan Kreta waar jaarlijks 7 jongens en zeven meisjes aan de minotaurus geofferd werden. Een "labarum" is een dubbele bijl.
In middeleeuwse kathedralen vinden we labyrinten, verbonden met de pelgrimsweg naar Jeruzalem, en in gebruik met het paasfeest, de overwinning op de dood.
 
Lichamelijk wordt het labyrint verbonden met de spijsvertering; de vorm doet aan het darmstelsel denken en met het denkproces, dan wordt het labyrint gezien als een weergave van de hersenen.
 
In de latere doolhoven, waarvan een prachtig voorbeeld in Oranjewoud slechts enkele jaren geleden werd vernietigd, stond in het centrum een lachspiegel.
Dit labyrint van hotel Tjaarda stond lange tijd bekend als "het" doolhof in Nederland. Oorspronkelijk aangelegd in het begin van de twintigste eeuw werd het een aantal keren verder uitgebreid. In het centrum van het doolhof stonden zes lachspiegels opgesteld.
Vergelijkbaar met de traditie van de "Jungfrudanser" in Scandinavië fungeerde het doolhof van Hotel Tjaarda als de "lovers lane" voor de verre omgeving.
In de tachtiger jaren luidde de verlaging van het grondwater het einde van het doolhof in door het negatieve effect op de bomen. Tegelijkertijd ging het hotel over in andere handen, beide factoren tesamen hadden tot gevolg dat Nederlands beroemste doolhof in een parkeerterrein veranderde.
 
Het ganzenbord is een eenvoudige vorm van het labyrint.

Jacob Cats, de beroemde zeventiende eeuwse dichter, hield helemaal niet zo van doolhoven. Dat blijkt wel uit zijn gedicht:

Wegh-wyser ten Houwelijck, uyt den doolhof der kalverliefde.

Het los en dom gevoel dat jonge lieden plegen
is juyst gelijck een hof met duysent omme-wegen
Een hof, een lustigh hof, en konstigh afgemaelt
Een hof, een listigh hof, en daer een yeder dwaelt

Een hof, een warre-net, en daermen evenwel
Het dolen niet en acht als voor een aergdig spel;
Een hof , een selsaem perck, daer yeder met verlangen
Sijn lusten onderhoudt met duysent omme-gangen

Een hof vol bitter soet, vol aengenamen lagen
Een hof vol bange vreught, en duysent vreemde slagen
Een hof, een noodigh mal, een hof, een wonder hof
Een hof, maar 't is genoegh: mijn hooft dat draeght' er af.