De havik
 
Je zou bij de Havik bijna aan de Zwarte Specht denken. Dat uitbundig lachen, even op gang komen, en dan lang aanhouden. Maar veel hoger en niet 'kluu-kluu-kluu' maar meer 'kie-kie-kie-ki-ki-ki-ki'.
De havik is ongeveer even groot als een Buizerd. Hij houdt zich meestal op in een gevarieerd landschap waarbij open stukken worden afgewisseld met bossen of bosjes.
In het verleden werd de havik zeer ernstig bedreigd vooral door pesticiden. Maar ook, en nog steeds, rechtstreeks door de mens.
Jongen van haviken verlaten Oost-Nederland omdat daar nog weinig houtduiven zijn om te eten. Die duiven zijn in aantal gedaald, nu veel boeren van graan op maïs zijn overgestapt. De ongeveer 1800 haviksparen eten graag hapjes van 100 à 400 gram en pakken daar wegens de voedselschaarste nu meer sperwers, valken en buizerds. Hun eetlust is zo groot dat het aantal boomvalken binnen tien jaar is gezakt van 2000 naar 750 paar. In bossen waar haviken leven, komen nog amper boomvalken voor.
Bron: IVN Vecht en Plassengebied