De pylgerútdossing
De stęf
As earste űnderdiel krijt de pylger de stęf. Dizze stęf wurdt troch in
pryster segene omdat it in symboal is fan Gods behelpsume oanwęzichhyd.
De pylger kin de stęf brűke bij it rinnen, de stevichhyd fan 'e groun
hifkje, derop ręste en as ferdigeningswapen tsjin wylde bisten.
De klassike stôk wurdt bekroane troch in knop en hat boppe oan ien as
twa ringen en in heak. Oan dizze heak hinget de fleskalabas wer't it
wetter yn meinommen wurdt.
De tas
As twadde űnderdiel dat segene wurdt krijt de pylger de tas. De tas is
in symboal fan de hope. Hope foaral om űnderweis bôlle te krijen fan de
mînsken. Yn de tas wurdt fierdersmeinommen: de sertifikaten en
frijbrieven, "in skoatel bij de fles", in roazekrâns en meskien in
stien om op de berch bij Crus de Ferro op 'e heap te goaien. Allinnich
de stęf en de tas wurde segene.
De mântel en de pelerine
Oer de űnderklean fan de aigen krite wurdt de grutte pylgermântel
droegen mei oer de skouders de lytse mântel of pelerine fan lear. De
grutte mântel tsjinnet ek as tekken, de lytse beskemt tsjin de rain. De
mântel wie yn de Midsieuwen fel fan kleur, yn de nije tiid meast swart.
De pylgerhoed
As hoed draacht de pylger in filten hoed mei in brede râne, dy't oan de
foarkant omheech stiet. Op de hoed binne bedefeartstekens fan de
besochte hilliche plakken oanbrocht.
De ôfbylding lit de Pylgerhoed fan Stephen von Praun út 1571 sjen mei Jabiksskulpen, Pylgerstefkes, Azabaches en Hoarntsjes.
De skoan
De pylgers fan eartiids en no hechtsje tige oan goeie skoan. "Twa pear
skoan sil er ha" seit in Dútsk pylgerlied.
De symboalen
Op de hoed, op de pelerine en somtiden oan de stęf wurde de pylgertekens
meifierd. De tekens fan de "Jacquets", de Jabikgongers binne: twa lytse
krúste pylgerstaven mei deroer hinne de Jabiksskelp.